ต่อๆ ฝนตกไม่หนักหรอก แต่ก็เปียกอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไปทันนะ ตามปกติ แอบไปเห็นว่ามีบิลไม่ได้คิดอยู่หนึ่งอันมั้ง ทิปตั้ง 14 เหรียญ แม่งเสียดายโคตร

มาถึงก็เช็ดกระจกได้แป๊บเดีย พี่เค้าก็เรียนกินข้าว โอ้ ว่าว ไก่ทอด สุดแซ่บ แซบทุกอย่างจริงๆ พอดีมานเป็นปีกไก่เด่ะ กินโคตรนานเลย จนจะสี่โมงแล้วยังไม่เสร็จ เจ้าของร้านเลยแบบว่า ทุกอย่างต้องเสร็จก่อนสี่โมง เหลืออยู่สามคำก็ไม่ให้กูกินเด๊ะ กูก็คับๆ แล้วก็ไปเซ็ตร้าน ตักน้ำแข็งซะเต็ม เซ็ทเสร็จแล้วไงวะ ไม่มีลูกค้าซักคน ไม่มีตาเหรอไงวะ ว่าฝนตก ก็เลยไปกินไก่กะข้าวเย็นๆ ต่อในครัว

แขกคนแรกมาประมาณห้าโมง เปียกมาเชียว กินได้สักหน่อยก็ไป วันนี้เงียบเหงามาก แทบว่าจำแขกได้เกือบทุกโต๊ะเลยจริงๆ

โต๊ะที่สองเป็นสาวๆมหาลัย แบบว่านัดกันมาเที่ยว มาเลี้ยง เลยต้องมา ฝนตกก็ไม่เกี่ยง

โต๊ะที่สามนี่เป็นครอบครัวล่ะ น่ารักดี พี่นิ้งบอกว่ามาบ่อยนะ มาก็สั่งแบบนี้เดิมๆ แถมแบบว่าไม่ต้องมีพิธีอะไรอีก กินแอ๊บไม่เสร็จ ก็บอกให้ลงเมนเลย กินเมนยังไม่เสร็จ หลานจะกินไปติมก็สั่งเลย ไรเงี้ย แถมให้ทิปมาตั้ง 50 โอ้ พระพุดเจ้า เยอะโคตร กินไปประมาณ 80 มั้ง หรืออาจจะเกินอยู่ แบบว่าถ้าไม่ได้โต๊ะนี้ วันนี้ตายแหง๋มๆ

โต๊ะสี่รับออร์เดอร์เอง รับผิดอีกเค้าสั่งแกงเขียวหวานเต้าหู้ กะข้าวผัดไก่ ดันไปสลับซะงั้น ดีที่ไม่โดนด่า เกือบซวย

โต๊ะห้า เป็นจีนเกาหลีทำนองนั้น ไอ้ป้างรับไป

โต๊ะหกนี่เป็นแอฟริกัน อเมริกัน หรือเรียกง่ายๆว่าคนดำนั่นเอง เป็นคิวเราอีก เรื่องมากสุดๆ แบบว่าจะเอาที่แบบว่าเป็นส่วนตัว มานจะทำอะไรกานวะ แต่ก็เทคโต๊ะนี้สุดใจ สั่งดริ๊งไปตั่งสี่แก้ว เยอะนะ แล้วพอสั่งเมน มันไม่รู้จะกินอะไร อยู่ดีๆมานก็ถามว่าซีแบสอร่อยมั้ย ไม่รู้จะว่าไงวะ ไม่เคยกินก็เลยบอกไปตามประสาว่า นี้ก็เป็นจานเด็ดอีกจานของร้าน เจอแฟนมันหนิสุดยอด จะกินเผ็ดๆ ไอ้เผ็ดก็มีแต่แกง แต่ก็ไม่เอาCoconut Milk อีก ไม่รู้จะทำไง ก็เลยสั่งแกงแดงให้เลย แล้วบอกทีแรกว่าอยากกินไก่ พอสั่งแล้วขอกุ้งด้วยได้มั้ย กูก็บอกว่าได้ ไม่มีปัญหา มึงจ่ายนี่นา แต่ก็ไม่บอกแต่แรกว่ากินกุ้งได้จะได้แนะนำอันแพงๆให้ พอคีย์เสร็จแอบเซ็งที่ไม่ได้แนะนำอันแพงๆ แต่พอไปดูเมนู เออซีแบส ตั้ง 20 เหรียญประสบความสำเร็จอยู่

พอสั่งของหวานเอาอีกแระ ทีรามิซึ เป็นยังไง กูก็ไม่รู้อีก ไปถามซะ ถามพี่เอ พี่เอให้ถามป๋า แต่ป๋าไม่ว่างเลยถามพี่โจ้ พี่โจ้ไม่รู้อีกก็ต้องถามป๋าเหมือนเดิม แล้วป๋าก็ดันไม่รู้ให้ถามพี่ท็อป กูงงเลยคนทำทำไม่ไม่รู้วะ พอออกไปหน้าร้านไม่เจอพี่ท็อปเลยถามพี่นิ้งกะป้าง ก็เลยบอกว่าเป็นเค้กช๊อก กะไอ้ติมวานิลลา เนี่ยแหล่ะ กูต้องการคำตอบแค่นี้ ตอบกูไม่ได้เลยไง พอไปบอกแขก มานก็ตอบมาแค่ว่า ไนซ์ เราเอาอันนี้แหล่ะ เออ แค่เนี้ย โอ้ย

โต๊ะ เจ็ด ไม่ค่อยมีอะไร เหมือนจะเป็นโต๊ะสุดท้ายของร้าน แต่ทำไมเมื่อวานนับได้แปดวะ แต่เค้าก็ถามว่ากำลังจะปิดแล้วเหรอ ก็เลยแบบว่า ยังค้าบ คิดดูแขกน้อยจ๊น สี่ทุ่มก็หมดแล้ว

สี่ทุ่มครึ่งก็กินข้าว ไอ้ที่สั่งให้แขกผิดก็ได้กินเองซะงั้น ที่จริงน่าจะทิ้งไปเลยนะ ยังงี้เดี๋ยวก็รับผิดบ่อยๆซะเลยฮ่าๆ แล้วก็เช๊กเงินทิป วันนี้นึกว่าจะได้กลับเร็วซะอีก ต้องรอปิดบัญชี Delivery ยอดพุ่งเพราะว่าฝนตก แต่เราไม่ได้ทิปกะเค้านี่ซี้

พอกะลังจะกลับเลยไปถามเรื่องตารางงานอ่ะแหล่ะ บักพี่ท๊อปไม่ยอมเซ๊ย กลัวพี่โจ้เหนื่อย ก็กูตกลงอยู่นี่นา จนพี่จิ๊บต้องเถียงให้ว่าจะไปยุ่งกะเค้าทำไม ดูดิมันใช้เหตุผลว่าเป็นไอ ไอเหนื่อยนะ ไอตายไปเหอะมึง มีการบอกว่ายูทำวันเดียว ไอก็อยู่ ไอบอกอยู่ตลอด แล้ววันพุธที่แล้วใครทำงานงกๆอยู่คนเดียววะ ไอ้ฟาย สุดท้ายก็เลยตกลงกันได้กลับบ้าน